Hayri Yöndem Şiirleri - Şair Hayri Yöndem

FİKİR İSTİLASI

Kıvılcımdır deyip geçme
Bir bakmışsın yangın yeri
Kartopunu küçümseme
Çığ döktürür ecel teri

FİLİSTİN’DE İNSANLIK

Sanma ki ey çocuğum, ben sana ağlıyorum
Ümmetimin koluydu sallanan yanlarında
Hilafetim gibiydi, yerinde yoktu başın
Bin bir tefrika gördüm süzülen kanlarında

FİLMİNİZ

Var mı cesaretiniz?
Kendi filminizi çekebilecek kadar
Grimas ilan ederek muhtemel tepkileri
Hesabını

FİRAR

Kalmanın sorgusundan edince firar
Nihayet karar verip, kalemi kırar
Giderken kendine bir soru sorar
Hangi zarar, insanı daha az yorar?

GAVAZ

O bir anaydı
Kol kanat gerdi
Bir değil iki değil
Tam dokuz evlat üstüne

GEÇMİŞ

Kelimeleri çorak
Cümleleri kırılgan
Yapabiliyorsa madem
Dünden kalan hıçkırıklar

GEL

Gidişinin çığlığını boğacaksan gel
Yoğur beni yeniden, kudursun yalnızlığım
Gözlerime değen yüzün, özlemle mırıldansın
Öyle dokun ellerime bileyim neredeydin

GİDENİN ARDINDAN

Kalanlar için
Mecbur
Hayat devam edecek
Fakat

İnsan bir goncadır yar busesinde
Güle evrilecek yârin sesinde
Kokusunu alır her nefesinde
Aşk kanadın çırpar ten kafesinde

İnsan bir goncadır zalım ellerde

Ey gönül defterinin hesabını tutan
Ey vicdan matematiği
Bana
Ruhtan dem vurup
Ruhsuzla iş tutanın
Durumundan haber ver