OLTA
Hep dokunur birileri, en defolu yanımıza
Diziliriz oltasına, dokununca kanımıza
Beynimizden yol bularak, kibrit suyu canımıza
Şimdi nerede kim bilir, yön verenler anımıza
ÖLÜLER YERİNİ BİLMELİ
Madem ki bendi Kibriya dilinmiş
Madem ki gûş-ı canım da delinmiş
Hançeri tutan da senin elinmiş
Madem ki gönlümde artık ölünmüş
Ölüm bir eve girince ölüm
Sadece birinin canını
Tamamen alır
Diğerleri öyle yarım
Öyle lime
Öyle parça
Orda Bir Zulüm var Uzakta
Bir çocuk yağıyor gökten
Çaresiz gönüllere
Neyse ki bizim çocuğumuz değil!
OYSA
Beynimin en kuytu köşesindeydim oysa
Mutlu olacaktım sıyrılıp dertlerimden
Ne izi anıların ne de işvesi bir hayalin
Peşimden koşturmasa
OYUNA GELME
Düşmanın tuzağı artık bellidir
Gelme sen de gayrı aynı oyuna
Ayrışmanın sonu çok bedellidir
Yıllarca yaşadık koyun koyuna
ÖZGÜRLÜĞÜN BEDELİ
Bir sinek onca çiçek dururken nereye kondu bak
Onun ne olmadığını anlatsan anlamayacak
Kendinden çok da emin bize bu baldır bal diyecek
Bal yerine afiyetle şimdi bak neyi yiyecek
SELAM SANA EY NEBİ
Ebrehe’nin Mekke’de savrulurken külleri
Umutla sallanırdı, Halime’nin tülleri
Göremedi babası, anası doyamadı
Dizinin üzerine peygamber koyamadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!