Meçhul sevdaların azmettirdiği yitirilmiş benliğin failiyim.
Gururu aşkla, güveni lafla, yarını ahla değiştiren başarısız bir tüccar...
Öksüz kalan hayallerin peşinden koşan ayağı kırık koşucu; bitiş çizgisi olmayan alanda...
Tavşana yenik düşen aslanın mahcubiyetini giyindim derinlerde bir yerde gizli kalmış, unutulmuş sevinçlerin gücünden mahrum yüreğimin üzerine...
Kimsesiz,çaresiz suskunlukları görev edindim kendime. Zaten çığlıklar atıp içimdekileri kussam ne sussam ne?
Beynimin haykırış ezgileriyle dans ediyorum yanlızlığımla.
Tonlarca yükü taşırcasına ağır ve sancılı saçlarım. Kırık bardağım sanki bir yanımdan umut dolduruyorken bir yerlerden tükeniyor yada tüketiliyor umutlar...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta