Hayeller parkı Şiiri - Adnan Deniz

Adnan Deniz
884

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Hayeller parkı


Yetmişlerden kalma o parka gittim dün.Hiç birşey değişmemiş, nedense şaşırmadım.O günden beri halbuki neler değişti gitti bir bilsen.Mesela biz değiştik, benim bildiğim.
Oturmuşum aynı yerine parkın.Aklıma sen geldin nedense.Sebepsiz bir heyecan sardı heryanımı, bir üşüdüm bir üşüdüm! beni bir görseydin!

Bilirsin,geçince sen yüreğimin bir yerinden hep böyle olurum ben, çok üşürüm.Sanki o günkü eski bendim ve ben sanki,sana geldim.

Süzüyordun yine gözlerini,kıpır kıpır bahar kokuyordun.Sanırım aylardan eylüldü, mevsimlerden kur yapma mevsimiydi.Sanırım tam da o vaktiydi,Seni beklemenin.

Her zaman ki oturduğun yere baktım.Bir kuş konmuştu oraya ürkekti ve çekingen.O an ben seni yeniden hatırladım
Yine sen geldin aklıma,kaçmasın diye kuşlara yemler verdim.yaşım çoktan geçmişti elliyi.Herkes gibi bende geçip,gitmiştim.Sahi bu parka ben niçin geldim?
Ürktü bütün kuşlar,beni terk etti.Arkasina bakmadı senin yerindeki kuş,uçtu gitti.Sanki bu hali senin gibiydi.Bense seni düşünüyordum, hayeller parkında hâla oturuyordum.

Bir çift sevgili geldi oturdu,tam oturduğun yere.Bini beş paraydı,cilveleri bir duysaydın.
Seni hatırlattı herşeyiyle,gülümsedim.Tekrar bizi yaşıyorduk sanki,bu durumdan hoşlandım.
A.Aras,oynuyordu parkın bir tenhasında,koşuyordu dede diyerek bana.Ne çok dalmışım sana.Onu çok sonra duydum.İyi ki geldin be evlat, şimdi ben ne yapardım,sende olmasaydın.Dalıp dalıp giderdim maziye evlat,vallahi sen olmasaydın.

Adnan Deniz
Kayıt Tarihi : 22.2.2021 10:09:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!