Anlatabileceğimden daha fazlasını yaşıyorum hep...
Bir tutkum var yazmak için, kendimi tüketmem gerekiyor...
Bakabildiğim kadar zannedemiyorum etrafımdakileri...
Düşünebildiğim sürece hep daha fazlasını görebiliyorum...
Hayatı yaşarken hep, kendimden uzaktaysam hayattayım...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta