Bir gün ..
mutlaka dalgınlığının kurbanı olup,
kaşırsın hiç farkında olmadan..
hayatının..
yarası kabuk bağlamış
o esmer yüzünü..
Kan revan içinde kalıverir
dört bir yanın.!
Sen..
bırak melhemi,
bırak uzanan bir eli,
yarana bastıracak bir parça bezi,
dahi..
arasan da bulamassın..!
Çünkü sen .
yağmur olsalar bile
tarlana bir damla yağmayacak olan
o asalakların gözünde
sıradan sobalık bir odundun
yıllarca onların o kör nacaklarıyla yontuldun..!
ve sen..
"ne şiş yansın,ne kebap" derken
kendi ateşinin küllerinde unutuldun..!
Zamanında..
dışlayıp kaale almadığın
uyarılarına kulak asmadığın
eski dostlarının gözünde ise;
rotasını..
baştan yanlış çizdiğin hayatının,
dümen soyunda
o köpüklü dalgalar arasında
kaybolmaya mahkum,.
içinin suyu emilmiş,
sadece posası kalmış,
bir meyvenin pörsümüş kabuğuydun.!
Kayıt Tarihi : 26.11.2018 09:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!