Şemsiyesiz bir masada oturuyorsun
Sağnak başlamış
Bir kahve içiyorsun sütsüz ve acı
Yanında kaymaklı ekmek kadayıfı...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler..!
sevgi ve saygıyla
hasan basri kale
''Çok keyifli olmuş..tebrikler,İbrahim Ethem Bingül''
İştah açıcı bir şiir :)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta