Göçünü toplayıp gidenler gitti
Kapılarla işim kalmadı artık
Sonuna yaklaştık, sermaye bitti
Görülmemiş düşüm kalmadı artık
Kediye yükledik tüm sermayeyi
Ayaklar altına aldık payeyi
Çok geç hatırladık gerçek gayeyi
Ne bahar ne kışım kalmadı artık
Bu yalan dünyadan aldım payımı
Son çay niyetine içtim çayımı
Denizi tükettim, gördüm kıyımı
Yenilmeyen aşım kalmadı artık
Eledim unumu, astım eleği
Umursamaz oldum hiçbir dileği
Sözlerime şahit tuttum feleği
Ne dostum ne eşim kalmadı artık
Vakit hazan vakti, yaprak dökerim
Rabbim ne yazmışsa onu çekerim
Yalnızca Allah'a boyun bükerim
Eğilecek başım kalmadı artık
Eski ben değilim, efkârım taşkın
Derdim bir değildir, binleri aşkın
Yolumu kaybettim, şaşkınım şaşkın
Heyecanım, coşum kalmadı artık
Bir el kapıları açtı da gitti
Gönlüme hüzünler saçtı da gitti
Dostlarım dünyadan göçtü de gitti
Kafeslerde kuşum kalmadı artık
Bahçemdeki güller küle dönüştü
Dost bildiğim canlar ele dönüştü
Hayatım çekilmez hâle dönüştü
Kirpiğimde yaşım kalmadı artık
Hayat neyim varsa alıp götürdü
Pılımı pırtımı bulup götürdü
Hırsızlar taşımı çalıp götürdü
Mezarımda taşım kalmadı artık
06 Temmuz 2025/Kahramanmaraş-Trabzon Yolunda...
Nihat MalkoçKayıt Tarihi : 6.7.2025 21:36:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!