sevgisizlik nöbetlerinde
insana küstüm sessizce
tekrarlanan sevgisizliklerde
hayatın ironisindeydim yine
kimi zaman, daraldı gönlüm ve lâkin
hüznü sildi hayatın ironesindeki ömrüm
sevdi dünyayı olduğu gibi
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta