İstanbul kendi kendine konuşuyordu yine bu sabah.
Anadolu şehirleri böyle değildir;
Ona can veren insanları dinler oysa.
Alımlı, kaprisli, kaçan sevgiliyi oynayan İstanbul ise,
Kovalanıyordu bu sabah yine
Kendisine müptela ettiği sevgilileri tarafından.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta