Hayati Kork Şiirleri - Şair Hayati Kork

CAN ÖZLÜM...
Hani sevgilerimiz vardı,
Urgan ahtli,
Yani ölümüne!
Manzumesi fırtınalar estiren
Yalın,,,

Hesabı görürler ettiklerinin.
O büyük mizan kurusun hele.
Sanma ki olacak gidecek yerin.
Seni zül sayacak cehennem bile.

Ne yapıp eylesen günahın bitmez.

Taş kalplidir diyorlar öyleyse bu güller ne?
Kuçağında rengarenk bi de sunuşun kime?
Bulutları itele yollar aç hak edene.
Sonbaharla solacak bu güzel yelen dağlar.
Kış gelir başlar sende bitmeyen çilen dağlar...
h.kork.

DESEM
Derdim çoktur, hangisini diyeyim;
Sevda desem, özlem desem, yâr desem.
Anlatsam da anlamazsın, neyleyim?
Bende dertler yığın yığın, har desem.
Duydun mu hiç Mecnun gibi seveni,

Doktor…
Bitap düştü hâlim, kalbime bir bak.
Eşeleme, baktın gördün, işim zor.
Hangi kıyıya ki kaldı son durak?
Gelmeden erkene indirme, doktor.

Ah, eski resimler… Ah, eski günler…
Zamana isyankâr ettiniz beni.
Terk edip gittiler dönüşsüz dünler,
Bilinmez meçhule kırıp dümeni.
— Hayati Kork

ELİ MAHKÜMÜM
Kalbimdeki sana olan sevgimi.
Yazıp anlatacak söz bulamadım.
Boğazıma düğümlenen ezgimi.
Çözüp dizeleyen saz bulamadım.

Görünce dersin ki bedeni küçük.
Meğersem yüreği büyük evladın.
Yüzünde yansımış acı gülücük.
Mateminden boynu bükük evladın

Canına can batmış yüreği yanmış

Ben şimdi ağlamasam diyorum.
Tutsam kendimi...
Adam gibi olsam,
Hatta biraz kindarlaşıp
Ona buna saldırarak,
Küfür kıyamet gitsem —

Ürkmeden yorulmadan erken menzile vardın.
O kısacık ömrüne sığdı bir yüce dava.
Topyekûn bir milleti göz-yaş hüzne doladın.
Mekanın cennet olsun Ganire Paşayeva...h.kork