Sana bakıyorum ama seni göremiyorum artık. Benim arkadaş sandığım, tanıdığımı zannettiğim o insan meğer hiç var olmamış. Karşımda yüzünü hiç görmediğim bir yabancı oturuyor şimdi. En acısı da ne biliyor musun? Ben seninle mutsuzluğa bile yürümeye razıydım, sen beni bu yabancılıkla yapayalnız bıraktın.
İşitenlerle büyüdüm, işitme engelli dostlarımla kendimi buldum.
İki ayrı dünya, iki farklı yol…
İki hayat yaşamak meğer tek kalbe iki dünya sığdırmakmış. ✨
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!