Hayat ve Adalet Şiiri - Fatih Ruzgar Eren

Hayat hiç bir zaman adil olamadı
bende varım diyenlere
görmedi ben varımları hiç bir yerde
kapalıkutu bir nebze hayat dolu
kimselere güldü hep
hep vurdumduymazlaraydı aşk
kalbi taş olanlara
ve tepkisiz kalanlara aşk
bazıları senden çok iyi sevgili olur
diyenleri dinledi hep
hep bekledi aslında gelmeyecek sevemecekleri
ve umuttan bir kırıntı bıraktı
yüreğinin en ucra yerinde
belki bir gün oda onu secer diye
olmayacağını bildiği halde
sevemeyeceğini bildiği halde
hiç bir şey paylaşamayacağını gördüğü halde
yinede sevdi yinede bekledi
umut fakirin ekmeği değilmiydi
seven insanın umudu hiç bitmezdi
bir lokma sevgiye mutluluğa izin verseler
yüreğini verirdi sevdiğine
uzun gecelerde karanlık odasında
bir başına sigarasını yakar
umut ve mutsuzluk getirecek yepyeni
günlerin inadına bir nefes daha çekerdi
hep mutlu olucak bişiler bulurdu kendine
sevdiği onu sevmediğini haykırsa bile
haykırsa bile dünyaya içinde
yine o bir parça umut gitmezdi
ulan söylüyo işte
acı çekeceksin
ızdırap duyacaksın
benimle bir yarının olmayacak imkansızsın diyo
ama kalp dinlermi? yurek sevmezmi?
yinede sever
beklermi? beklemez elbette ama yinede
umutludur yarına kötü şeyler getirecek
gün doğumuna
ama anlık yaşar ya
o şimdi var ya yanında yarının bi önemi yokya
olsun be dünya bir kerede benim için dön
benim elimde olamayan hayatıma
bir kerede benim için dur
yüremekten korktuğum yarınıma
ben o kdr karmaşık değilim
ben enigma değilim
beni başına oturup saatlerce anlamaya
çözmeye gerek yok
ben kimyada bir problem değilim formule gerek yok
ben benim işte
ben Ruzgar'ım işte
söyliyeceğim budur hayata
o sevsede sevmesede...