Fırtına kabartıyor mavi suları!
Yerden yere çalıyor, kaya ve yosunları…
Ne olur fırtına sakinleş de bırak onları.
Beyaz güvercinler gibi, sarmaş dolaş,
Kayalar ve yosunlar iki sevgili,
Nihayetsiz suların üstünde ruhları…
Bomboş sahil duyuluyor, iç çekişleri.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
BU ŞİİR BANA RAHMETLİ OĞLUMA YAZDIĞIM ŞİİRİ HATIRLATTI...
CANIM OĞLUM CÜNEYTİME... Şiiriniz hüzün verdi...
Yüreğimdeki acı dolu sandığın kapağını araladı...
ORDA BİR YERDE...
(Oğlum Cüneyt'e ağıt)
Durgun sudan bakan çocuk gözleri
Dalgalar kâh çığlık getiriyor sahile,
Kâh gülücükler...
Gök de ağlıyor,
Göğün gözyaşları dökülüyor denize,
Her damlada acılar halka halka büyüyor, yayılıyor,
Keskin bir acı doluyor genize...
Kıyıya vuruyor hıçkırıklar,
Deniz kabuklarına saklanmış ümitler,
Tahta parçalarıyla sarmaş dolaş gülücükler.
Acılarını balıklar yutmuş,
Yüreğini örselemiş kumlar bir ileri, bir geri,
Duygularına gem vurmuş...
Kâh bir balığın gözünde bakışı,
Kâh suya vuran gün ışığında.
İstiridyedeki inciler gözyaşı.
Hüzün şarkısını getiriyor dalgalar,
Getiriyor ninnisini sesinin.
Ağıtına karşılık veriyor kayalar,
El sallıyor karanlık bir köşeden,
Hazin bir iç çekiş duyuluyor yankılarında,
Ağlıyor gibi bir kuytuda...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta