Pervarsızca dolaşıyordum
zaman geçmek bilmiyordu
erimez karlar yağıyordu saçlarıma
içim isyanların taa ortasındaydı
içimdeki yaralara tuz yerine yar basmak için.
Arıyordum okuduğum mısalarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Büyümek bu mu Paraf'ım
çok acı be Paraf'ım
şiir güzel..ama finali daha da güzel...
Ellerine sevgi dolu yüreğine sağlık...tam puanla
kurşuni yalnızlığım için yazdığım şiirlerde
bir imzaydın
sen okuyordun
ben büyüyordum.
TEŞEKKÜRLER ŞİİRE...
KALEMİNİZE YÖN VEREN, YÜREĞİNİZDEKİ O
GÜZEL DUYGULAR HİÇ BİTMESİN DAİM ÇAĞLASIN............GÜZELDİ................TEBRİKLER...........
İFADELER DERİN, VURGULAR KUVVETLİ.OKUNASI BİR ŞİİR KUTLUYORUM ŞAİRİNİ....
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta