Vakit gece yarısı,
Mevsim ilkbaharın ilk günleriydi.
Rüzgar pencereme ara sıra uğruyordu,
Odamın ışıkları sönük,
Sadece bir sigara ateşi aydınlatıyordu,
Beni ve hiç aydın olmayan odamı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta