Hasret,gönül çığlığında kopan en son yaprak.
Hayal,hangi sabahta kim bilir nasıl uyanacak.
Haykıran dillerin üflediği gerçek solmayacak.
Hasta yatağında ağlarken,dinleyen olmayınca.
Hayata küsen kişi,kendine zulmedendir ancak.
Hayat bağındaki üzüm,elbet çalışanın olacak.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta