takla üstüne
takla atan, ey hayat
yorulmaz mı kolların hiç
bacakların
sırtın
beynin
gönlündeki kuşlar
hiç mi uslanmaz
yapma böyle
hayat aşkına...
işte bak
şurada yalnız bir bank
otur azıcık
azıcık soluklan
suyun hafızasını dinle
ağaçların kederine yaslan
sincaplara gülümse benimle
biraz da sen ayak uydur bana
bilmez misin
yorulurum, usanırım
sen tepindikçe
etrafımda
içimde
söz geçiremem sana
dedim ya
gel otur şöyle
soluklan benimle
saçlarımın akı
aklımın toprağı hatırına
bir kerecik olsun
katlan bana.
H. Korkmaz
Aug 2025 Sthlm
Kayıt Tarihi : 4.08.2025 23:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
"Kendimle ilgili gerçek duyguya ancak dayanılmaz derecede mutsuz olduğumda sahip olurum. " F. Kafka
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!