Hayat
hayat insana acılarla yaşamasını öğretir
onlardan kaçmayı değil
zaten nereye kadar kaçabilirsin ki
en ummadığın bir anda karşına çıkar
seni çıkmaz bir sokağın sonunda yakalar
artık kaçamayacağını anlarsın
yolun sonuna geldiğini
hayat acımasız olduğunu er yada geç
anlatır saa kendini en acı şekliyle
sen ise direnirsin kabullenmezsin
hep kaçtın nasılsa bu defada kaçarım diye düşünürsün
ama o seni kıskacına almıştır bir kere
acıtmadan bırakmaz artık nafile
kaçamazsın konuşamazsın sadece acını çekersin
bunca zaman kaçtıklarının acısını çıkartır senden
sana sadece bedel ödemek kalır
hiç kimse bilmez anlamaz acı çektiğini
sen yüzüne maske takarsın sadece gülümsersin
ama için kan ağlar birgün bir yerde patlak verir
sen bile anlam veremezsin olanlara
artık kendini tanıyamaz hale gelirsin
gitmek uzaklaşmak istersin
ama gitmenin çare olmayacağını bilirsin
acılara hayata direnmekten başka caren yoktur bilirsin
ve var gücünle hayata direnmeye başlarsın
sonuçta ne olursa olsun yaşamaya mecbursun
Kayıt Tarihi : 30.4.2009 23:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!