Hayat Şiiri - İsmet Ülker

Ne güldün ne de güldürdün,
Sen beni yaşarken öldürdün.
Bazen bana kendini sövdürdün,
Bari bir tebessüm et be hayat.

Neyim varsa aldın elimden,
Benim olanı ver helalinden.
Hiç anlamıyorsun insan hâlinden,
Bir kerecik olsun gül be hayat.

Gençliğimi aldın, yıllarımı çaldın,
Umarsızca feleğin ipini saldın.
Ne geçti eline, ettiğinle kaldın,
Sen çok acımasızmışsın be hayat.

Doğdum doğalı gülmedi yüzüm,
Ağlamaktan kör oldu her iki gözüm.
Bu benim sana son sözüm:
İnsafın kurusun senin be hayat.