Hayat Şiiri - Ertuğrul Özdemir 3

Bazen bir mezarlık gibidir
Kimselerin olmadığı
Sessiz çığlıkların iniltilerin
Kimseler tarafından duyulmadığı
Terk edilmiş şehir gibi
Sessiz ama derinden yaşanan

Bazen uğultuları duyarsın
Arkasından şiddetli rüzgarları
Ayaklarını yerden kesmek ister
İçine alıp sağa sola savurmak ister
Ama ayaklarını adeta bir çivi gibi çakarsın
Rüzgarı yarıp ilerlemek için

Bazen gündüz içinde kararsın
Her tarafı karanlıklar kaplar
Şimşekler aydınlatır etrafı
Gök gürültüsünden ürperirsin
Birden korkularınla yüzleşirsin
Karanlıklar içinde kimseye hissettirmeden

Bazen güneş olup açmak istersin
Dingin bir yağmurdan sonra
Tıpkı rengarenk bir gökkuşağı gibi
Hayaller kurarken gökkuşağının altında
Bu anlar hiç bitmesin istersin
İşte böyledir hayat
Yaşadıkça değişen yaşadıkça öğrenilen