Yaşam bu!
Öyle elini kolunu sallayarak dolaşamazsın ulu orta
Ya birine çarpar sağın solun,
Ya da kırılır yüreğin, hayatın garip yollarında!
Sonra bilinmez sebeplere dalmak…
Birden irkilmek ve kendine gelmenin zorluğu…
Ah bir bilsen nasılda yorgun olduğumu…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta