hayat kimi zaman bir sarmaşık olmuş
tüm bilinmezliğiyle kaplıyor,
sarıyor baştan başa varlığımı,
hayat bir ağırlık oluyor,
güzlerin tozlu günlerinde,
biniyor tüm ağırlığıyla sırtıma
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta