Hayat Şiiri - Coşkun Karabıyık

Hayat dediğin bir beyaz kağıt parçası,
Üzerinde irili ufaklı kalem izleri.
Dizelerin boynu bükük, devrik
Dokunsan ağlayacaklar sanki
Harflerde bir yıllanmış şarap yorgunluğu
Duruşunu kaybetmiş.
Diller lal olmuş kötülük karşısında
Gözler kör, kulaklar sağır
Hecelerde bir kaktüs yalnızlığı
Aşkla arası bozuk
Sözcükler çıplak kalmış, mecaza susamış
Ne üzerini örten var
Ne de susuzluğunu gideren
Nokta yerinde değil
Rotasını kaybetmiş
Soru işareti yok denecek kadar az
Kahramanların kafası güzel
Zil zurna sarhoş
Soru sormaktan aciz
Ünlem desen hiç yok.
Nasıl olsun sevgi, korku
Şefkat, sadakat hepsi sahte
Dörtlükler didaktik
Anlatım kuru için
Ne aşk, ne kadın ne de şarap var
Kalem ibadeti kesmiş
Anlamlar utanmaz, terbiyeyi kaybetmiş
Herkes şaire düşman olmuş
Gerçekleri söylediği
Şiirin temasıysa merak konusu.