Kahpece sömürülen dünyanın umursanmayan bir sokak lambası edasında parıldayan ay ışığı gibiyim bu gün.
Güzelliklerle dolu tüm geçmişimi kara toprağa gömmüş sessiz sedasız ayrılıklardayım.
Belki kurşun fazla acıtmazdı canimi diye düşünürüm hep, ama bıçak yarası gibi kolay ayrılmazdı ruhum bedenimden.
Her yıl iki mevsim yaşıyorum seni, baharın ilk'i yada sonu.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




her bir mısrası bir şiire değer...susmasın yürek sesiniz..hep yazsın kaelminiz..saygılar..tam pauanal..
:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta