Issızlığın sessizliğini bozar düşen kuru yapraklar.
Yıllar yormuş bizi/ Birde yaşanan aşklar.
İçin,için yare gizli haykırışlar/
Duyulmadı/ Hayat,hayat bitirdi bizi!
Güller kopardım dalından tomurcuk.
Benimde hayallerimde yaşıyordu/ Beyazlar içinde gelincik.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Birde kalbime hançer gibi saplanan yaşanmamış yılların/
Hesabını kime/ Nasıl sorarım?
Hayat nefes alıp vermekten ibaretse?
Yaşıyorum işte/ O halde varım.........
yüreğiniz dert görmesin yüreğinize sağlık saygılarımla
buda benimki
Hayatı Yaşamak
Hayatta her şeyin tekrarı var ama hayatın tekrarı yok,
Hayatı yaşamak, yaşayabilmektir: Ölmeden önce ölmek.
Bilal Özcan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta