Ben seni vasıflandırmasam sevgimle,
taçlandırmasam ümitlerimle şu halin nice olur gönlümde.
Göğün mavisiyle, denizin enginliğiyle, çimen yeşiliyle bezemesem seni
ne değerin olur benim için bu dünyada.
Sende, bu aşkta, bu dünya gibi
Ben kurmayı bıraktığım anda yıkılacak bir hayalsin işte.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta