Karanlık bir odayım,
Duvarlarım kırık.
Sen, kırıklardan giren bir ışık;
Karanlık odam seninle aydınlık.
Güzelliğin süsler en çirkin sokakları,
Gözlerin görür saklı yaraları,
Dokunuşların sarar içimdeki boşlukları,
Sevgin ısıtırdı en soğuk kışları.
Başı olmayıp sonu olan,
Bir hikâyeydi yarım kalan.
Bendim hayaller kuran,
Aldatıp gittin, ardına bakmadan.
Batmayıp her gün doğan
Bir güneştin, içimi ısıtan;
Güneş kadar sıcak,
Güneş kadar uzak…
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 02:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İçimi ısıtan güneştin, ama başkasına doğmayı seçtin.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!