Susmuş… Sessiz kalmış çocuk kendi içinde.
Küçükken dinlediği masallar kadar pembe değilmiş düştüğü kaldırımlar
Sararmamış henüz yağmur bulutları.
Hüzün dediği şey annesinin gözyaşlarıydı oysa
Görmezden gelirken umarsız yarınları
Bakmış…Öylece bakmış kilden testiye
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta