Hayalin Yeter Günümü Aydınlatmaya

Bilal İzgi
98

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Hayalin Yeter Günümü Aydınlatmaya

Yürüyordum ardından
Sense hiç ardına bakmadan gidiyordun
Gözlerim kan çanağı
Sil sil bitmez mi göz yaşlarım
Bitmedi gidişini kabullenemediğim gibi
Her sabah hayalinle uyanıyorum
Günaydınım hep baş ucumda sana sunmak için
Gel diyorum
Sana kahvaltı hazırlıyorum
En sevdiğin zeytini aldım
En güzel en yumuşak sevdiğin peyniri aldım
Gel sevdasından delirdiğim yar
Seni seviyorum
Biliyormusun hiç işe gitmek istemiyorum
Hep seninle yanında geçirmek istiyorum
O hep ayı vaktleri yaşadığım günü
Biliyormusun hiç bir arkadaşımı sevmiyorum artık
Hepsi birden yalancı oldular gözümde
Her gün aynı yalanı duymaktan bıktım
Senin beni bırakıp
Öldüğün yalanını
Biliyorum sus
Sen beni hiç bir zaman bırakmazsın
Kapıyı çarpıp gitmez üzmessin beni
Yorma kendini biliyorum
Beni yüz üstü bırakıp kara toprağa girmeyeceğini
İşte karşımdasın
İşte işte yalan söyledikleri apaçık
Karşımdasın ve eskiden olduğu gibi
Beni sevdiğini haykırıyorsun
Seni seviyorum biliyorsun
Tut elimi sevdiğim tut üşüyorum
Ben uzanırım sen yorulma
O ipek dokunuşlu dizlerine
Hatırlıyormusun yarim
Ne hayllerimiz vardı
Hani nerde nerde o kır kokulu evimiz
Nerde hiç üşenmeden sıkılmadan akan çağlayanımız
Hani seninle kaf dağına çıkıp yüreğimizden kopan
kardelenimizi dikecektik
Nerde hadi söyle
Canımız gibi bakacağımız çocuğumuz
Hani sevdiğim hani ay gökyüzü
Saymaktan yorulacağımız yıldızlarımız nerede
Yarim üzgünüm istediğimiz hiç bir şeyi gerçekleştiremedik
Yanarım ama nafile yüreğim sızlamakta
Sevdiğim nerede sıcaklığın
Üşüyorum sakın bırakma ellerimi
İçimde soğuk bir kış var sanki
Yarım neden gökyüzü kapadı gözlerini
Gün nerede hayallerim kayboldu
Saçın ipek dokunuşlu dizlerin
Ellerin ellerin nerede
Üstüme eski günlerdeki gibi neden örtmezsin
Neden yokum aynalarda kanım neden donmakta
Neden sevdiğim neden yüzüm solmakta
İçimi sensizlik korkusu sardı
Nereye gidiyorsun neden yoksun
Yapma yarim yapma sevdiğim
Yıkma beni kapıyı
Öylece çarpıp gitme
Yüzümde sensizliğin hüznü var şimdi
Kalkamıyorum sevdiğim ayaklarımı hissetmiyorum
Ağlayamıyorum
Göz pınarlarıma mühür basılmış sanki
Bağıramıyorum haykıramıyorum
Beni bırakma diye
Dilim buz tutmuş konuşamıyorum
Son güzüm son kuvvetimle kalktım şimdi
Yürüyorum yüzüme çarptığın kayıya doğru
Hayallerimle fikirlerimle sevgi dolu yüreğimle
Sana koşuyorum
Herkes görmemezlikten geliyor beni
Tanıyan yok sanki beni bu küçük kasabada
Hiç biri umrumda değil
Tek isteğim ve hayalim
Sana kavuşmak tekrar
Görüyorum artık seni
Kolarını açmış bekliyorsun beni
Bağıra bağıra geliyorum sana
Seni seviyorum...Ölmüş olsamda...

Bilal İzgi
Kayıt Tarihi : 16.11.2002 15:10:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Bilal İzgi