Hani seninle kumdan kaleler yapacaktık,
Dalgalarla yıkılmayan.
Ne kum kaldı, ne deniz, ne de puslu maviliklerimiz.
Hani seninle saman çöpleriyle bir dünya kuracaktık,
Üflesek de dağılmayan.
Ne tarla kaldı, ne harman, ne de savrulan dünlerimiz.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Doğum gününüz münasebeti ile uğradığım sayfanızda,
Bu güzel çalışma ile karşılaştım.
Tebrik ederim
Yaşayacaklarınız,
Yaşadıklarınızdan
daha renkli,
Daha hareketli,
daha bereketli
Geçmesi temennisi ile
Doğum gününüzü tebrik eder
Sağlık
Afiyet
Başarı dolu bir ömür
Yüce Rabbimden niyaz ederim
Osman ERDOĞMUŞ
SAKARYA
hoş bir şiir olmuş. şu sevki ne meret birşey. ne suda, ne dağda durmayınca durmaz işte.kalemin daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta