Gönül alan güzel, çıkartmış belindeki kızıl kuşağı,
Cazibeleriyle yıldızlar, yalazlıyor germişler ağı.
Mehtap arzuyla sarılmış, sere serpe yatan koyuna,
Gece gölgesini örtmüş, açılmış koyundan koyuna.
Muhabetimin sahibi, çifte ortanca güllü koyun,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta