Sonbaharda düşen yapraklar gibi hafif
Baharda açan papatyalar gibi zarif
Senin hayalinle dans ederken buluyorum kendimi
Nehrin yanından geçiyoruz usulca
Yansımalarımız parlıyor, yan yana olduğumuz da
Gözlerinde büyür içindeki sevginin çiçekleri
Görünce unuturum tüm o acımasız yabancı gözleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta