Ey sevgili, bu sessiz saatte nece geldin
Gün boyu seni düşlerim, niye gece geldin
Yine sabah uzak görünür bana o halde
Yine bir keşmekeş başlar kalpte ve hayalde
Hani sessizliğe sükûnet derlerdi, nerde
Yine düştün gönlüme, yükseklerden iner de
Ey yar, ben hayalini değil seni istedim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta