Ayağında çamurlu lastiği
Başında mor, yeşil yazması
Kalın siyah örgülü saçları
Yüzündeki kırışıklıkları
İle tanıdım Havva Kadın`ı
.
Hastanenin bir köşesinde
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




şiir bir anlamda hayatın aynasıdır o ayna ise şairin ellerinde...gerisi boş laf...
kutlarım
Negüzel tanımlamışsınız Havva anneyi, çok duygulandım adeta adımın Mustafa olmasından hicap duydum. Oysa ben Hasibe annemi sırtımda taşımıştım. Nasıl taşımazdım onu.... Anneciğimden yüküm hiç eksik omamıştı ki..yani onun sürekli iki yükü vardı biri yüreğindeki Mustafa diğeri sırtındaki Mustafa.
Diline sağlık Nesrin hanım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta