Hatırla Beni Şiiri - Alparslan Karagöz

Aldanma bu şehrin gürültüsüne
Ben acılarımı hep sessiz yaşadım
Türlü maskeler geçirdim yokluğuna
Sahte tebessümlerin arkasına sığındım

Bir yer bulamadım kendime kaçacak
Duvarları keder örülü odamdan başka
Meğer ne zormuş gözyaşlarını saklamak
Bunca et ve kemik yığınının arasında

Var gücümle sükunete büründüm
Titrek sesimi kaçırdım kulaklardan
Sarayım dedim yokluğunu , üşüdüm
Geçerken hatıra kokulu sokaklardan

Harabe bir evin duvarında rastladım adına
Silinmeye yüz tutmuştu boyası
Bir bıçak gibi saplandı yüreğimin ortasına
O buruk ayrılığın ipince yası

Avutmuyor teselliler , her söz batıyor
Ne tadı kaldı kahvenin , ne çayın demi
Gecelerin yalnızlığına tütün yetişmiyor
Beynimi kemirirken bir mazinin özlemi

Geriye kalan birer hatıradır senden
İnfilak etmiş düşler , kırılmış ümitler
Enkaz altında bir ruh , can çekişen bir beden
Hatırla beni ne olur , sonumu vururken saatler

30 Haziran 2025