Bir tatlı ömür gibi gitmeye niyetlendin,
ayrılık atına eyer vurdun inadına.
Ama bizi unutma, hatırla ama.
Sana temiz dostlar, iyi dostlar, bağdaş dostlar
yeryüzünde de var. gökyüzünde de var.
Eski dostla ettiğin yemini, hatırla ama.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




hek/
hekim/
hekimim/
yine de...;
yoksunluklarımıza inat
sevgili hüzünbazım,
adın yankılanır tekrar tekrar içimde,
çağırırım seni,
sensiz yetimliğime,
ki bilirim,
olmayacaksan da ne bugün ne de yarın,
yeni hatıralarımda,
o kaçırdığın bakışlarının peşinde koşmak
ve utangaç yüzüne bir daha bakmak
istiyorum,
ah;
can çekişir gibi,
sekerât halindeymiş gibi,
alıp veriyorum soluğumu ve
salgın mücahidi maskeli halinin
resmi ile avunarak bitiriyorum sancılı saatleri,
duyuyor musun,
sevdalı…,
seni saklamayı öğrenme yolunda,
büyük mesafeler aldım ve,
o resimdeki maskeli gözlere bakıp bakıp,
yüzsüzce seviyorum seni…,
gözlerimin içine bakıp,
/senbensin/bensenim/ ve
gözlerinde;
evet ben varım demiştin…,
değil yarınlara,
değil geçmişe,
o zamana bile bakamıyordum ki o esnada ben,
belki;
mazînin nerede kaldığını arıyordum…,
rüyalarımı hatırlayamadım hiç bunca yaş,
o güzün kışa meyyal öğle vaktinin,
orta mescidli vuslatındaysa
göreli beri secdeni,
uykum dışında hep rüyadayım…,
ve artık benim de uzun uzun anlatacak,
fezanın incisi bir süreyya rüyam var;
ama sakla beni dedin,
tanınmaktan hazzetmez
tevazû ehli üstadım…,
mecbur muyum dalgın olmaya uzaklara
ve bu kadar hatırlamaya seni ya hû;
uzat yanağıma şifacı ellerinin
helal kazançlı tuzunu hekimim ki,
aksın gözlerimin öfkesi
taş bağrıma…,
dağ adımlı, bal lisanlı;
merhamette cömert nazarlı,
başına buyruk, hicaplı ve bir bîmarhane kaçkını kadar
özgürlüğüne düşkün ve…,
heybetli platoların doruğundan gelen,
kar sularının dokunulmazlığında,
çapa ruhlu ve,
orman kuytularında şırıldayıp duran;
delişmen ve güleç yüzlü ve efkârlı ve,
yufka bağır yangınlı…,
mütemadî musibetlere maruzluğun
közlerine inat, hitabı kızılcık şırası,
ötelere sevdalı;
süreyya gözlerinin ışıltısında
bütün bilinenleri unutturan,
hem aşkı kendinde kayboluş bilen
zamanın ilişemediği bir taze nefes,
hem nadasa bırakılmış çorak bir gönle,
çisil çisil ve ansızın yağan
bu rahmet,
bu can;
bir ahir ömür tesellisidir…,
o/nun ikram ve ihsanı olan
ah ah;
Mevlana'nın eserlerini yorumlayacak makama eremedik henüz :)
şems-i tebriz'le olan gönül dosluğunu çok güzel aktarmış
kendime uzun zamandir vird edinmisim 'HATIRLA !'
ah bir hatirlasam birrr hatirlasamm layikinla ..
işte hatırladım gerçi hatırlamak için önce unutmak lazım ben seni unutmadım ki ;can mevlana...belkide senin deniz kesilen gözlerinin kıyısında aşk ovasını görmemişiz ki ;aşkı hırpalayıp duruyoruz...şu insanoğlundan onun kadar kimse çekmedi...safran dallarını ,ağustos güllerinin o sarmaş dolaş hallerini galiba unuttuk mu...en önemli tesellimiz sen ve diğer Allah dostları...benim dilim de sizin sözlerinizi söylemekle övüüyor ve her daim bu şekerleri tatmak istiyor ..
Hatırla ama!
Bir tatlı ömür gibi gitmeye niyetlendin,
ayrılık atına eyer vurdun inadına.
Ama bizi unutma, hatırla ama.
Sana temiz dostlar, iyi dostlar, bağdaş dostlar
yeryüzünde de var. gökyüzünde de var.
Eski dostla ettiğin yemini, hatırla ama.
Sen her gece ay değirmisini
başına yastık edince yollarda,
dizimde yattığın geceleri hatırla ama.
Sen ey, hüsrev'i kendine kul,
Şirin gibi bir nice güzeli esir eden,
aşkının ateşiyle tıpkı Ferhat gibi benim
ayrılık dağını delmede olduğumu, hatırla ama.
Bir deniz kesilen gözlerimin kıyısında
bir aşk ovasını görmüştün hani;
sarfan dallarıyla, ağustos gülleriyle sarmaşdolaş.
Bunu unutma, hatırla ama.
Ey Tebrizli Şems,
dinim aşktır benim, senin yüzünü gördüm göreli,
benim dinim senin yüzünde övünür, ey sevgili.
Bunu unutma, hatırla ama.
sen ne anlarsin ask dan sevgiden baglanmak dan
Allah yolundan sadece aski sehvet saniyosun O'nu anlamak icin O olman gerekir
bu adamı yıllarca bize evliya olarak yansıttılar.bu resmen sapıkmış....
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta