"Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var..." dediler...
Ben her fincan kahveyi kendimle içtim...
Geceler uzadı kahveler soğudu...
Gözyaşlarımın tuzu kahvemin acısına karıştı...
Aynaya baktım...
Gülümsedim...
"Geçecek..." dedim...
O cümleyi bana benden başka söyleyen olmadı...
Ne çok gece beklerken eksildim...
Kendimden eksilen yerleri kimse görmedi...
Ne çok gece başımı düşüncelerimin ağırlığından kaldıramadım...
Bir omuz değil ama bir güven aradım...
Başımı koyduğumda susacak bir dünya istedim...
Bulamadım...
Sonra kendime masallar anlattım...
Sonu hiç mutlu bitmeyen masallar...
Kahveler bitti...
Geceler geçti...
Ben kaldım...
Şimdi biliyorum...
Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var...
Gecenin bir yarısında içtiğim her kahveyle, beni en çok ben bekledim...
Ve kendime...
Bir ömür hatırım var...
Tülin K.
Oooo Carashin OoooKayıt Tarihi : 5.07.2026 14:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!