Göremiyorsan içimdeki seni!
demek ki henüz;
gözlerini; ateşinin dumanı sarmamış.
tanıyamamışsın bunca zamandır beni,
hor gördüğün kalbim avuç avuç dolaşmamış.
o zavallı bir serçe olmuş köşede,
harcanamaz mürekkep olmuş şişede.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta