Hatice Geçkil Şiirleri - Şair Hatice Geçkil

Hatice Geçkil

Gülen gözlerinde hayat bulduğum
Yavrum dedikce sarılıp öptüğüm
Pamuk elerlinle saçlarımı okşayanım
Aldı seni benden topraklar

Ben sarılmadım sana sarılan topraklar kadar

Devamını Oku
Hatice Geçkil

uzun geçen zamana yenik düştüm
hep belkilerle olmayacak hayaller kurdum
bitiyor işte özlemlerim kavuşuyorum artık dedim
şimdi ağalayan gözlerimle umutlarımı bir avuç toprağa emanet ettim


Devamını Oku
Hatice Geçkil

Bir yoldu yolum, sevda uğrunda sonu olmayan
Uzak bir hayaldi rüyalarım, pembe bulutlarda dolaşan
Ama karşıdan bir sevgi gelmezse çıkılan bu yolda
Aldanmış olur yürek, sonu hazandır, sonu hüsran…

Aldanmak bazen kendini kandırmakmış sevgilim

Devamını Oku
Hatice Geçkil

Ne yüreğinde bir yerim oldu
Ne kaleminde bir kelamım
Ne beni ne yüreğimi.... kanattığında için yandı
Nede sevmeye zamanın hiç olmadı

Her sözün kurşun gibi geldi

Devamını Oku
Hatice Geçkil

Vakit gece gözlerimden akan yaşlar yanağımı ıslatıyor
Acıyor sol yanım sessizce derinlerden kanıyor
Bir insanı kırıp sonra düşünmeden onu kolayca atmak
Geceye bu düşünceler adeta hüzün katıyor

Sevilen olmak olmalı hayatta zordur tek başına sevmek

Devamını Oku
Hatice Geçkil

kalmadı inacım sevgi adına hiç birşeye
inanmış görünüp gülümsedim daima sevgiliye
ne ellerini tutarken vardım yüreğinde
nede ben özlemlerle ağlarken var oldum senin kalbinde

sevdim çok sevdim sevmek buysa eğer

Devamını Oku
Hatice Geçkil

Hazan mevsimi derler ya hani sonbahara
Gönül hazan doluysa neye yarar ilkbahar
Yapraklar dökülür de ağaçlar kurur ya
Yürek yaralıysa yapraklar açmış neye yarar


Devamını Oku
Hatice Geçkil

seni özledim..
.
ellerini tutmayı.. gözlerine bakıp içinde kaybolmayı..
ilk gördüğüm andaki gibi.. sımsıkı sarılmayı.
seni özledim...sesini özledim...
prangalar vurduğum yüreğim özleminle kanarken

Devamını Oku
Hatice Geçkil

Sana ihtiyacım var ANNE…

.son günlerde öyle özledim ki seni yanında olmayı sana sarılmayı dayayıp göğsüne başımı doyasıya ağlamayı bilsen ne çok isterdim ANNE…

Acılar öyle işledi ki yüreğime..biliyor musun anne gözlerimden artık yaş akmıyor….oysa sen her aklıma düştüğünde içimi her hüzün kapladığında öksüzlüğüm kimsesizliğim yalnız KALDIĞIM anlarda geceler boyu hıçkırarak ağlardım sessizce öyle akardı ki yaşlar yanağımdan dökülerek ıslanırdı dizlerim …şimdi neden akmıyor anne neden? .....içime işleyen acılar göz yaşlarımı neden yüreğime akıtıyor anne neden kurudular ki….çok mu hoyrat kulandım bilmedim mi değerini tıpkı hızla geçip giden zamanın içinde kendi kaybettiğim gibi….zormuş… gözden yaş yerine yüreğe kan akıtması

Devamını Oku
Hatice Geçkil

Yorgundu beden yılların acılarını yükünü taşımıştı tek başına …hayat çok yormuştu bu bedeni bu yüreği acılarla yoğurmuş daima mücadeleyle geçirmişti ömrünü…bazen yenildim dereken yeniden tutunmaya çalışmış bazende sessizce karanlıklarda kan akıtmıştı… ey hayat sen benden çocukluğumu aldın yaşamadan bense senden canlarımı aldım … sen benden gençliğimi aldın bense senden en değerli şeyi sevdayı aldım… geri alamıcan benden iki şeyim var.. biri canlarım biride sevdam sevgim yüreğimde yaşattığım ve daima yaşatacağım sonsuz sevgilerim… yorulduğum her anımda onları getiriyorum aklıma. hasta bedenim çaresizlikle kıvranırken onların sevgisiyle duruyorum ayakta …belki, sen çok şeyimi aldın geri vermedin hiç birini..kim bilir belki şans verilse silerdim keşkelerimi.. olmadı hayat sen kazanmaya devam ederken öyle bir noktada senin önüne geçiyorum ki inadına yaşamak gibi sen bile şaşıyorsun bazen … şimdi mevsim ilk bahar ama ben sevemedim hiç ben hep kış ayazını ben hep sonbaharı yaşadım ve onları sevmeyi öğrendim gazel olmuş yapraklar gibi düştüm bazen dalımdan bazen savruldum rüzgarda bazende karda çiçek açtım imkansızı başardım bazen zoru seçen karçiçeği kardelen gibi….haksızlıklılara göğüs gerdim acıyan yanımı kimselere göstermedim tutundum hayata canlarım pahasına can verdiğim sevgilerim pahasına en değerli varlıklarıma adadım ömrümü onlarla ağladım onlarla güldüm … birde birde sevdim aşkı yaşadım hiç bilmediğim ve hiç bilmeyeceğimi sandığım duygu sevgi aşk …oda acıydı oda kanattı oda bazen gidenler kervanına yol aldı yada sen git diyenlerden oldu …ama ben can verdim sevgime kanayan yüreğim olsada sevgim kanım gibi kırmızı bir güldü yüreğimde açıcaktı daima ve hiç soldurmayacaktım ben onu asla ister onlu hayat ister onsuz varlığı yetecekti yorgun yüreğime …onu da aldım çile heybeme onuda kattım acıyan yanıma onada yer verdim ….hayat..canlarım gibi canımda kanımda artık yorgun bedenim onlar için dayanacaktı senin ağrı yükünü taşıyan çile heybemde omzumda … sakıncaktım onları haksızlıklardan acıtanlardan onları kimseler üzemeycekti ben varken kimseler dokunup acıtamayacaktı onları çünkü onlar benim canımda can kanımda kandı…sakınıcaktım onları senin umutsuzluklarından aşkımı hoyratca harcatmayacaktım kimselere.. o sevgili beni harcasada ben onu gözümden bile sakınarak sevecek ve saklayacaktım ağrıyan kanayan yanımda… çünkü hayat yaşam gücüm yok artık senle kavgalarım hiç bitmedi bitmeyecekte belki …oysa sevgim beni yaşatacak kadar kuvvetli canlarım beni ayakta tutacak kadar değerli idi benim için..şimdi yine gece yine yorgun bedenim ve birazda hasta..sessizce bir köşede yine göz yaşlarım ve yine suskunluğumla baş başa bu güne kadar savunduğum tüm ilkelerimi şimdi yüreğimdeki sevgili yoluna harcadım yıktım inançlarımı sevgiye dair ne kadar güvenim varsa savurdum inandığım tüm inançlarımı rüzgara..gecenin karanlığında ama yinede sevgi en değerli duygu aşk gerçekti bende bir kez sevdim ve ötesi yoktu….. bir gün bulursam ben gibi seven sevdiği uğruna her şeye göğüs geren işte o gün sevgili seni terk ederim işte o gün senide yüreğimde kabul eden bir sevenim olursa eğer koşar giderim ona …işte koca yalan yüreğim söylediğin kendin bile inanmadığın bir koca yalan kimseler sevemez ben gibi kimseler anlayamaz sevgili seven yüreğim gibi..canlarım birde sevdam işte benim bütün dünyam …acım sürecek acılarım yıllara eklenecek ben acılarımla yaşamayı sevdim be hayat seni artık ben değil seni acımadan harcayanlar güldürecek çünkü sen bana çile vermekten bıkmadın bende senin verdiklerini heybeme atıp omzumda taşımaktan hiç bıkmadım ve bıkmayacağımda… harca bozdur bozdur şimdi kendini sana inat sevdiklerim için bende seni bozdurup harcayacağım bundan sonra var mı ötesi haydi sen söyle şimdi….

Karçiçeği nazar

Hepimizin bireysel bir alanı vardır bilirsiniz ve o alan korunaklıdır....biz izin verdiğimiz sürece, bizim dışımızda birileri o alana girebilir.... Sadece güvendiğimiz, dostluğunu ispat etmiş, zarar vermeyeceğine inandığımız kimseler girebilir... Ancak çoğu insan, o alanı korumayı bilemediği için zarar görür, hatta kötü sonuçlarla karşı karşıya kalır... Bazılarımız bundan ders alır, tecrübe edinir... Bazıları ise yüreğini bile bile yağmaya açar...tabii, bedel ödemeyi göze alarak...

Devamını Oku