Hatcemm Şiiri - Harun Uzun 2

Aylardan Eylül'dü, sokaklar ıslaktı
Elinde şemsiye, yağmurla yarışırdı
Ben köşede bekler, şiir mırıldanırdım
O güldü, "ıslanma" dedi, şemsiyesini uzattı
O gün başladı hikâyemiz...

O şemsiyenin altında, o yıldızları anlattı
Ben martıları, defterime adını yazdım gizlice
"Balım" dedi, "senin kalemin güzel"
Ben o gün anladım, kalp kalemi sevdiğini

Ahhh Hatcemmm, adın rüzgâr oldu bende
Eser durur, yaprak gibi
Sen varsan dünya kış demez, bahar gelir
Ahhh Hatcemmm, mektuplarıma cevap ver
Her satırım sana, her nefesim seninle

Yıllar geçti, saçlara ak düştü
Ama o şemsiye duvarda!
Her yağmurda hatırlarım, o ilk gülüşü
Aşk dediğin böyle bir şey işte...

Ahhh Hatcemmm, duydum sesini rüzgârda
"Mektuplarını sakladım sandıkta"
Yağmur yine yağar, şemsiye yine açılır
Çünkü gerçek aşk, beklemeyi bilir
Ahhh Hatcem, Ahhh Hatcemmm...