bir martı gördüm dün,kara bir tarantulanın pençesinde.evet,tam düzelmişken yol nöbetini tutuyorum bu gece ne olduğunu bilmediğim bir şeyin.
zihnimin duvarlarına,arakhor'dan aldığım renkli magnetlerle anımsayabilmek için tutturuyorum her bir detayı.bu yoldan dönülmez.geri adım atmak için geçkaldınsen.
burada hava aydınlık,atlantis'te akşam olmadı hâlâ.viyana'dan selamlıyorsun beni,biliyorum.ışık alfabemiz oldu ve konuştuk bir karanlığın içinde.365 feet.
güneşi doğurabilen bir kadın tanıdım.hiçolmazlardayım.ama oluyor işte.
huzuru buldum sanıyorum ki.kovalamayı bırakınca mutluluk benim peşimde.böyle mi diyordu hancı.hancı yok aslında.onu da ben uydurdum.ve bezedim kendimden parçalarla.
hava çok güzel.hiçbir zaman olmadığı kadar.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta