Hasretin Yolculuğunda

Günlerim hasretin yolculuğunda,
kim kaldı, kim göçtü — okutmaz zaman.
Kime ne aşkın sillesinden,
yiyen ben… sana ne, ürkütme aman.
Aşk sormaz, öğretir; ortası dünya,
yaşarken kalbini yıkasın dün ya!
Kahpelik eden bedenden uzak,
bir allı, bir şanlı olmasın tuzak.
Kime ne yaptım, kırılan bardak,
rahmeti boşansın — olmayan yardak.
İçimde büyüyen yalnızdan azap,
sevginden taşanlar olursa gazap.
Ne malda gözüm var, olmasın saltanat,
bir lokma helâl konuşsun kâinat.
Eğilmem zalime, onursuz bir baş,
alnımın secdesi yerdeki bu taş.
Yol uzun… yük ağır, gecemse kara,
düzelsin bu düzen, kaynamaz yara.
Şafakla doğan sabahtır adalet,
ne olur batma sen — mazluma merhamet.