Huzurun sesini arar insan yaşamı boyunca,
Mutluluğun resmini çizmek ister yalnız kalınca.
Güneş batar usul usul insanların hüznüne,
Bir kor gibi parlar yüreğinde hissedince.
Yüreğinde taşır her bir hasreti,
Hasretin esintileri hissettirir kendini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta