Yanağın güllere ders veren bahar,
Kokunda mest oldu bütün rüzgârlar,
Bülbüller susunca donandı bağlar,
Sesine benzeyen bulamadım ben.
Aşk dediğin ateş kül olmaz imiş,
Sevdanın açtığı gül solmaz imiş,
Hasret denizinde yol olmaz imiş,
Sahile bir türlü varamadım ben.
Her gece adına kandil yakardım,
Daha ay doğmadan yola bakardım,
Sabah olunca da yaş yaş akardım,
Sevdamı dilime alamadım ben.
Bir damla yaşını cihana satmam,
Bir gülüşe candan geçmekten kaçmam,
Bin kere yanarım, yolumdan şaşmam,
Bu aşkın sonunu soramadım ben.
Ömrüm savruluyor hicran yelinde,
Yaprak misaliyim hazan elinde,
Adını sakladım gönül dilinde,
Kimseye sırrımı açamadım ben.
Vuslat diye yıllar yıllar bekledim,
Takvimi eskittim, saça ak ekledim,
Boyun büküp kader hükmün dinledim,
Yazgıya karşı hiç duramadım ben.
98
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 13.11.2026 22:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!