Yusuf’un kuyusunu öğretir,gecelerin azdırdığı yalnızlık
Eyyub’un sabrını öğreten hiçbir şey olmasa da…
Fakat kavuşmak büyük ümit, küçücük bir ışıkta.
Güneşin cömert nuru kuyuya dolmasa da…
Zamandır geçer elbet, yangınsa da hasretin
İbrahim değilsem de kavursa da ateşler…
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Şiirnizin uç veren mısralarında derin medeniyet alt yapısının olduğu hissediyorum.
Kaleminiz kıvrak ve ifade eden maNA SIRLARA HAMİLE.
Ancak sabırla çalışmak lazım.
Muhabbetlerimle.
Mehmet YUSUFLAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta