Geceler düşse de yüreğinin üstüne;
Sen karanlığa aldanma.
Onlar benden arta kalanlar.
Gördüğün rüyalar kâbuslara dönüşse de;
Ve bu kâbuslar gerçekleşse de,
Dil acılarla dolduysa,
Acıyı tercümeye ne hacet?
Zati gafil değimlidir,
Her sözdeki felaket?
Örtemiyorsa pederler güzelliği,
Sen, sırrımla sırdaş, yolumdaki yoldaşsın.
Yürüdüğün yollar hiç bitmesin.
Her ayrılığın beşiği,
Her kavuşmanın müjdecisidir yollar unutma.
Mutluluk tebessümleri yüzünden hiç eksik olmasın.
Ömür boyu kâbuslardan uzakta,
Gitmelisin: zamansız, habersiz, hoşça kal demeden.
Zaten tükettik tüm veda sözcüklerini.
Bu yağmurlu gecede gitmelisin.
Yağmura karışmalı, görülmemeli, duyulmamalı yaşlarım.
Aydınlanmadan gece ve dinmeden yağmurlar,
Terk etmelisin bu şehri.
Faili meçhul cinayetlerde katili olduk,
Birbirimizin ve hayallerimizin;
Ne sevmeyi becerebildik ne de vazgeçmeyi.
And içmiştik sanki acı çekmeye, çektirmeye.
Vurulduk yine gecenin en acımasız saatinde.
Yitirdik tüm gölgeleri.
Anımsıyor musun yağmur damlalarının
Çatıyı yalarken çıkardığı gürültüyü ve
Duvara çarpan rüzgârın ıslığını.
Kardan toplar yapar eritirdik
Yüreğimizi yaralı ellerimizde;
Gitmeyi beceremiyorsan deneyeceksin yaşamayı.
Kıvılcımlar çıkaracaksın alevinden.
Alevin harlanmazsa o zaman pes edersin.
Ettin mi de gitmeyi bileceksin.
Kimlerden kaçtık böyle?
Diz boyu yalnızlığa battık.
Bir başımıza kaldık.
Kimlere verdik hayallerimizi?
Hayatımız olmadan nasıl yaşadık?
Ölümün çığlığı var kulaklarımda.
Son bahar bu dinlediğim.
Pusu kurdum yalnızlıklara.
Saklamak zor aşkı, yaşamak çelişkili.
Yapamadığım o kadar çok şey var ki;
Dünya zindan olmuş, insanlar zalim.
Seven ömrünü vermiş, sevilen sevmez olmuş.
Ömür bitmiş fark etmeden,
Yar gitmiş geçmiş yüzünden.
Şimdi neye yanmalı bilmem,
Günahlara mı gidişlere mi?
Bir matem sireni kadar acı, yalnız ve çaresiz,
Geçmişten izler taşıyan, şu erken zamanlar.
Kilitli koca evrende hangi kapıyı çalsam.
Sokaklar bomboş, gökyüzü eskimiş.
Kuşlar bile yok, rüzgâr, ağaçlar hiç biri.
Şimdi gelecek, geçmişten daha ihtiyar.
Hep konuşurdun zaten susar gibi.
Arkanda sonsuz bir düşün anıları kalmış.
Yalpalayarak kalkmaya çalışıyorum ardından.
Biri çarpıp geçmiş sanki yanımdan.
Düştüm peşine boş kâğıtların.
Boş kâğıtlardan dolu geçerek baktım kendime.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!