İSTANBUL Bakırköy
şu dünyada eğilmedim hiç kimseye,
yıldıramadı hiçbir zorluk ta,
gel gör ki,
hasret büktü belimi,
arar oldu şimdiden elim,
o sıcacık sevgi dolu elini,
memleketim dediğim yer,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir ayrılık,bir yoksulluk,birde ölümde şairin biri,Ayrılık deyince hasret düşer gönüle,yoksulluk varsa,gariplik çöker başa,eğerki ölüm varsa yas düşer yüreğe...Şiir o kadar içtenki,herşeyi yerli yerinde anlatmış.Tebrik ederim şaire,kalemin daim olsun.Saygımla..
Hasret yeli üşütürse yüreğim
Ağustos ayında sarasım gelir
Ölüm gelir başa,büker bileğim
Yaşamak niyeki,ölesim gelir..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta