Tad vermiyor bayramlar burda insana,
Şans denirse şanslıyız, hasretten yana.
Gurbet elde gözyaşımız tesellinin ilacı,
Gönülleri hüzne boğan, tatlı bir acı.
O kadar doluyuz ki, tebessümü unuttuk,
Sakladık acımızı, gözyaşlarımızı yuttuk.
Bu vebal kimin? Muhtaç olduk Avrupaya,




gurbet elden gelen bu güzel şiire ve yüreğinize teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta