HASRET 2
Belkide,
kardan sonra en çok,
yaprakların yağması,
mutlu eder çocukları.
Alır,
okşar,
güler, eğlenir,
havalara atarlar onları.
Bilemezler ki,
her yaprağın üzerinde,
bir ayrılık acısı,
her yaprağın üzerinde,
bir hasret sancısı.
Nereden bilsinler ki çocuklar,
elleriyle anlayamazlar ki,
hüzünleri, acıları.
Hem de çok seviyor sanırlar,
kendileri gibi başkalarını...
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 14:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!